meca

Veire tanben : mèca

Occitan

Etimologia

(Nom comun 2) Del latin myxa, manlevat al grèc ancian μύξα (múxa).

Prononciacion

/ˈmeko/, /ˈmeko/

França (Bearn) : escotar « meca »

Nom comun 1

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
meca	mecas
[ˈmeko]	[ˈmekos]

meca femenin (lengadocian)

1. Mucositat que penja d'un trauc del nas.

Derivats

• meca de piòt
• mecut
• mecós

Variantas dialectalas

• mèca (lengadocian)
• mecha (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)
• moc (gascon)
• moquira (gascon)

Traduccions

alemand: Schleim (de) masculin anglés: snot (en), mucus (en)

catalan: moc (ca) masculin francés: morve (fr) masculin, mucus (ca) masculin

Nom comun 2

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
meca	mecas
[ˈmeko]	[ˈmekos]

meca femenin (lengadocian)

1. Cordilh plaçat al dintre d'una candela o al bèc d'un lum d'òli o de petròli, per fin d'esclairar un còp alucat.
2. Cordon impregnat d'una substància combustibla, utilizat per provocar a distància la reaccion d'un explosiu.
3. Tecn. Peça perforadoira fixada sus una aisina, un aparelh o una maquina de perforar.

Variantas dialectalas

• mècha

Traduccions

anglés: wick (en) (1), fuse (en) (2), drill bit (en) (3) catalan: ble (ca) masculin (1), metxa (ca) femenin (3), broca (ca) femenin (4)

francés: mèche (fr) femenin