meuranèr

Un meuranèr

Occitan

Etimologia

Bastit a partir de meurana amb lo sufix -èr.

Prononciacion

/mewraˈnɛ/, /mewraˈnɛ/

Sillabas

meu | ra | nèr

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
meuranèr	meuranèrs
[mewraˈnɛ]	[mewraˈnɛs]

meuranèr masculin (gascon)

1. Bot. Arbe petit deu genre Punica, que lo hrut es la meurana.

Variantas dialectalas

• milgranièr
• miugranièr

Traduccions

anglés: pomegranate (en) catalan: magraner (ca) masculin finlandés: granaattiomena (fi), granaattiomenapuu (fi)

francés: grenadier (fr) masculin ucraïnian:гранатове дерево (uk) neutre siriac: ܪܝܡܘܢܐ (syc) masculin (rīmūnā, rīmūno)