mi
 Veire tanben : mi³¹, mi⁵⁵, mîː |
Occitan
Etimologia
- (nom 1) De las primièras syllabas dels emistiquis en latin de l’imne de sant Joan Baptista del poèta Paul Diacre, causidas par Guido d’Arezzo al sègle X per nomenar de nòtas de musica:
- Ut queant laxis resonare fibris.
- Mira gestorum famuli tuorum.
- Solue polluti labili reatum.
- Sancti Iohannes.
- Domine.
- (nom 2) Del grèc ancian μῦ, del fenician 𐤌𐤌 («aiga»)
Prononciacion
- /ˈmi/
Sillabas
mi (1)
Nom comun 1
- (musica) Tresena nòta de l'escala musicala.
la gamma en musica occidentala 1 2 3 5 5 6 7 Notacion del solfègi en occitan dò re mi fa sòl la si ut Notacion anglosaxona fixa C D E F G A B Nòta solfegiada do re mi fa sol la ti Notacion alemanda C D E F G A H Nòta solfegiada do re mi fa sol la si
 |
 |
 |
Traduccions
Nom comun 2
mi masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| mi | mis |
| [ˈmi] | [ˈmis] |
Sinonims
Dins l’alfabet classic
Traduccions
| Precedit per lambda Λ, λ |
Letras grècas | Seguit per nu N, v |
|---|
Letras de l’alfabet grèc
Α α alfa •
Β β ϐ bèta •
Γ γ gamma •
Δ δ dèlta •
Ε ε ϵ ϶ epsilon •
Ζ ζ dzeta •
Η η eta (modèrne: ita) •
θ ϑ Θ ϴ tèta (modèrne: tita) •
Ι ι ℩ iòta •
Κ κ ϰ cappa •
Λ λ lambda •
Μ μ mu (modèrne: mi) •
Ν ν nu (modèrne: ni) •
Ξ ξ xi •
Ο ο omicron •
Π π ϖ pi •
Ρ ρ ϱ ϼ ro •
Σ Ϲ Ͻ σ ς ϲ ͻ sigma •
Τ τ tau •
Υ ϒ υ upsilon •
Φ φ ϕ fi •
Χ χ khi, chi •
Ψ ψ psi •
Ω ω omèga
letras obsolèta utilizada coma numeralas
Ϛ ϛ stigma •
Ϙ Ϟ ϙ ϟ coppa •
Ͳ Ϡ ͳ ϡ sampi
letras obsoletas
Ϝ Ͷ ϝ ͷ digamma •
Ͱ ͱ heta •
Ϳ ϳ iòt •
Ϗ ϗ cai •
Ϻ ϻ san •
Ϸ ϸ cho •
Naut sorab
Prononciacion
Forma de pronom personal
mi
- Datiu de ja.
Referéncias
- Ludmila Budarjowa, 1990, Słownik hornjoserbsko-němski. Wörterbuch Obersorbisch-deutsch, Budyšin-Bautzen, Domowina-Verlag.
Piemontés
Etimologia
Del latin me.
Prononciacion
/mi/
Pronom personal
mi
- Ieu.