solfègi

Occitan

Etimologia

Per l'italian solfeggio, del latin solfa « gamma » de sol-fa.

Prononciacion

lengadocian, provençau /sulˈfɛd͡ʒi/, /sulˈfɛd͡ʒi/

gascon /sulˈfɛʒi/, /sulˈfɛʒi/

Nom comun

solfègi masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
solfègi	solfègis
[sulˈfɛd͡ʒi]	[sulˈfɛd͡ʒis]

1. (musica) Art de solfegiar.
2. (musica) Exercici de practica musicala que consistís en la lectura cantada de las nòtas prenent en compte l’entonacion, la durada, l'intensitat e lo frasejatge.
3. (musica) Recuèlh de leiçons de musica vocala, que las dificultats del cant son graduadas.

Derivats

• solfegiar

Traduccions

alemand: Gesangsübungen (de), Solfeggieren (de) anglés: solfeggio (en), solfège (en), solfege (en) basc: erronda (eu) catalan: solfeig (ca)

espanhòl: solfeo (es) francés: solfège (fr) italian: solfeggio (it) portugués: solfejo (pt), solfeggio (pt)