miragle

Occitan

Etimologia

Deu latin miraculum.

Prononciacion

/miˈɾaɡle/, /miˈɾaɡle/

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
miragle	miragles
[miˈɾaɡle]	[miˈɾaɡles]

miragle femenin (gascon)

1. Eveniment inexplicable qu'es atribuit a ua causa religiosa.

Variantas dialectalas

• miracle

Traduccions

alemand: Wunder (de) neutre, Mirakel (de) neutre anglés: miracle (en) catalan: miracle (ca) masculin espanhòl: milagro (es) masculin

francés: miracle (fr) masculin italian: miracolo (it) masculin sotho del nòrd: mohlolo (nso)