normar

Occitan

Etimologia

De nòrma

Prononciacion

/nuɾˈma/, /nuɾˈma/, provençau /nuʀˈma/, /nuʀˈma/

Sillabas

nor|mar

Vèrb

normar

1. Definir una nòrma.
2. (Matematicas) Normar un vector.

Traduccions

alemand: normieren (de) anglés: norm (en) basc: catalan: normalitzar (ca)

espanhòl: normar (es) francés: normer (fr) italian: normare (it) portugués: normalizar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	normar
Gerondiu	normant
Participi passat
	singular			plural
masculin	normat			normats
femenin	normada			normadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	nòrmi nòrme	nòrmas	nòrma	normam	normatz	nòrman
Imperfach	normavi	normavas	normava	normàvem	normàvetz	normavan
Preterit	normèri	normères	normèt	normèrem	normèretz	normèron
Futur	normarai	normaràs	normarà	normarem	normaretz	normaràn
Condicional	normariái	normariás	normariá	normariam	normariatz	normarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	nòrme	nòrmes	nòrme	normem	normetz	nòrmen
Imperfach	normèssi	normèsses	normès normèsse	normèssem	normèssetz	normèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	nòrma !	—	normem !	normatz !	—
Negatiu	—	nòrmes pas !	—	normem pas !	normetz pas !	—
Nòtas