nòrma

Occitan

Etimologia

Del latin norma, ecaire, règla.

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈnɔɾmo̞/, /ˈnɔɾmo̞/

provençau /ˈnɔʀmə/, /ˈnɔʀmə/

vivaroalpenc /ˈnɔʀma/, /ˈnɔʀma/

Sillabas

nòr|ma

Parents

normar

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
nòrma	nòrmas
[ˈnɔɾmo̞]	[ˈnɔɾmo̞s]

nòrma femenin

1. Règla de seguir; lei directritz
2. tipe ; estandard.
3. (Drech) Quin que siá tèxte legislatiu.

Traduccions

alemand: anglés: norm (en) arabi: catalan: norma (ca) chinés: chèc: espanhòl: norma (es)

francés: norme (fr) grèc: πρότυπο (el) italian: norma (it) neerlandés: portugués: norma (pt) polonés: rus:

Forma de vèrb

nòrma

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de normar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu de normar