obús

Occitan

Etimologia

De l’alemand Haubitze « obusièr » del chèc houfnice « catapulta ».

Prononciacion

/uˈβys/, /uˈβys/, provençau /uˈbys/, /uˈbys/ França (Bearn) : escotar « obús »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obús	obuses
[uˈβys]	[uˈβyses]

obús masculin

1. (artilheriá) Projectil cròs, de forma de cilindric que s'acaba en còn, emplit de matèria explosiva.

Derivats

• obusièr

Traduccions

alemand: Hülse (de) anglés: shell (en), live round (en) basc: catalan: obús (ca)

espanhòl: obús (es) francés: obus (fr) italian: granata (it) portugués: concha (pt)

Catalan

Etimologia

De l’alemand Haubitze « obusièr » del chèc houfnice « catapulta ».

Prononciacion

Balearic, Central /uˈbus/, /uˈbus/, Valencian /oˈbus/, /oˈbus/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obús	obusos

obús masculin

1. obús ^(oc)
2. obusièr ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

De l’alemand Haubitze « obusièr » del chèc houfnice « catapulta ».

Prononciacion

escotar « obús »

Prononciacion

/oˈβus/, /oˈβus/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obús	obuses

obús masculin

1. obús ^(oc)
2. obusièr ^(oc)