obusièr

Occitan

Etimologia

De l’alemand Haubitze « obusièr » del chèc houfnice « catapulta ».

Prononciacion

/uβyˈzjɛr/, /uβyˈzjɛr/, provençau /ubyˈzjɛ/, /ubyˈzjɛ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
obusièr	obusièrs
[uβyˈzjɛr]	[uβyˈzjɛrs]

obusièr masculin

Un obusièr

1. (militar) Pèça d’artilhariá corte que lançar d'obuses, mai sovent amb tir de tresplomb.

Parents

• obús

Traduccions

alemand: Haubitze (de) anglés: howitzer (en) basc: catalan: obús (ca)

espanhòl: obús (es) francés: obusier (fr) italian: obice (it) portugués: obus (pt)