omogenèu

Occitan

Etimologia

Del latin medieval homogeneus, del grèc ancian ὁμογενής.

Prononciacion

lengadocian, provençau /umud͡ʒeˈnɛw/, /umud͡ʒeˈnɛw/

gascon /umudʒeˈnɛw/, /umudʒeˈnɛw/

França (Bearn) : escotar « omogenèu »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	omogenèu	omogenèus
	[umud͡ʒeˈnɛw]	[umud͡ʒeˈnɛws]
Femenin	omogenèa	omogenèas
	[umud͡ʒeˈnɛo]	[umud͡ʒeˈnɛos]

omogenèu masculin

1. Qu'es de meteissa natura.

Parents

• omogeneïtat
• omogeneïzacion
• omogeneïzar

Traduccions

alemand: homogen (de) anglés: homogeneous (en) catalan: homogeni (ca) francés: homogène (fr)

espanhòl: homogéneo (es) italian: omogeneo (it) portugués: homogêneo (pt) sicilian: omogèniu (scn)