ondrar

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/unˈdɾa/, /unˈdɾa/

França (Bearn) : escotar « ondrar »

Sillabas

on | drar (2)

Vèrb

ondrar

1. Garnir quicòm d'ornaments.

Derivats

• ondrejar

Traduccions

anglés: to adorn (en) cannada: ಅಲಂಕರಿಸು (kn)

catalan: adornar (ca), ornar (ca) francés: orner (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	ondrar
Gerondiu	ondrant
Participi passat
	singular			plural
masculin	ondrat			ondrats
femenin	ondrada			ondradas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ondri ondre	ondras	ondra	ondram	ondratz	ondran
Imperfach	ondravi	ondravas	ondrava	ondràvem	ondràvetz	ondravan
Preterit	ondrèri	ondrères	ondrèt	ondrèrem	ondrèretz	ondrèron
Futur	ondrarai	ondraràs	ondrarà	ondrarem	ondraretz	ondraràn
Condicional	ondrariái	ondrariás	ondrariá	ondrariam	ondrariatz	ondrarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ondre	ondres	ondre	ondrem	ondretz	ondren
Imperfach	ondrèssi	ondrèsses	ondrès ondrèsse	ondrèssem	ondrèssetz	ondrèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	ondra !	—	ondrem !	ondratz !	—
Negatiu	—	ondres pas !	—	ondrem pas !	ondretz pas !	—
Nòtas