orguèlh

Occitan

Etimologia

Del francic *urgôlî.

Prononciacion

/uɾˈɡɥɛl/, /uɾˈɡɥɛl/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « orguèlh »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
orguèlh	orguèlhs
[uɾˈɡɛl]	[uɾˈɡɛls]

orguèlh masculin

1. Excès d'estima de se meteis, que se fa creire superior als autres.

Derivats

• orgulhança
• orgulhós
• orgulhosament

Expressions e locucions

• faire orguèlh de

Variantas dialectalas

• orgulh

Traduccions

alemand: Stolz (de) masculin anglés: pride (en), proudness (en) catalan: orgull (ca) masculin espanhòl: orgullo (es) masculin

francés: orgueil (fr) masculin galician: orgullo (gl) masculin italian: orgoglio (it) masculin portugués: orgulho (pt) masculin sicilian: orgogghiu (scn) masculin