ortalièr

Occitan

Etimologia

Bastit a partir d'òrt.

Prononciacion

[uɾta'ljɛ]

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « ortalièr »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
ortalièr	ortalièrs
[uɾta'ljɛ]	[uɾta'ljɛs]

ortalièr masculin, (equivalent femenin: ortalièra)

1. Persona que trabalha un òrt.

Parents

òrta ortalha òrt ortalécia ortalan ortalissa

ortenc orticòla orticultor orticultritz orticultura

Traduccions

afrikaans: alemand: Gärtner (de) anglés: horticultor (en) breton: catalan: hortolà (ca) espanhòl: hortelano (es) esperanto: finlandés: francés: jardinier (fr), maraîcher (fr)

ido: indonesian: islandés: italian: ortolano (it) neerlandés: polonés: portugués: hortelão (pt) suedés: ucraïnian: