òrt

Veire tanben : ort, Ort, ört

Occitan

Etimologia

Del latin hortus.

Prononciacion

/ɔɾt/, /ɔɾt/

França (Bearn) : escotar « òrt »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
òrt	òrts
[ɔɾt]	[ɔɾts]

òrt masculin

1. Terren que i se cultivan d'ortalissas e d'arbres fruchièrs.

Sinonims

• casal
• vargier (lemosin)

Derivats

òrta ortalha ortalan ortalécia ortalièr ortalissa

ortenc orticòla orticultor orticultritz orticultura

Traduccions

alemand: Gemüsegarten (de) masculin anglés: vegetable garden (en), orchard (en) còrs: ortu (co) masculin catalan: hort (ca) masculin chèc: zahrada (cs) dalmata: vart (dlm) espanhòl: huerto (es) masculin

francés: jardin potager (fr) masculin italian: orto (it) masculin lorenc roman: maille (lorenc) masculin, moué (lorenc) masculin portugués: horto (pt) masculin romanés: grădină (ro) sicilian: ortu (scn) masculin ucraïnian: го́род (uk) (hórod)

Referéncias

• Patrick Rezzonico, in Au bon vieux temps - Patoisant meusien. 2004 (Les chaws-navîs don maille sont bons à mougnî" p.34)