pèl

Veire tanben : pel

Occitan

Etimologia

Del latin pellis.

Prononciacion

/pɛl/, /pɛl/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « pèl »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
pèl	pèls
[pɛl]	[pɛls]

pèl femenin (lengadocian)

1. (anatomia) Tegument que cobrís tota la superfícia del còs.
2. Despolha de l’animal ; cuèr.
3. Envelopa dels fruchs, amètlas, cebas, etc.

Variantas dialectalas

• pèth (gascon)
• peu (lemosin)
• pèu (provençal)

Derivats

• despelar
• espelar
• parpela
• pelada
• peladura
• pelar
• pelaire
• pelalha
• pelaganha (gascon)
• pelaròca (gascon)
• pelat
• pelatariá
• pelatièr
• pelièr
• pelissariá
• pelissièr
• pelòfa / pelofa
• peloira
• pelon
• pelona
• pellicula
• pelucar

Traduccions

alemand: Haut (de) femenin anglés: skin (en) breton: kroc'hen (br) basc: azal (eu) catalan: pell (ca) femenin espanhòl: piel (es) femenin esperanto: haŭto (eo) finlandés: iho (fi) francés: peau (fr) femenin ido: pelo (io)

gaelic irlandés: craiceann (ga) italian: pelle (it) femenin ongrés: bőr (hu) polonés: skóra (pl) femenin portugués: pele (pt) femenin romanés: piele (ro) femenin tohono o'odham: 'eldag (ood) tuscarora: utéhweh (tus) ucraïnian: скіра (uk) femenin

Catalan

Etimologia

Del latin pilus.

Prononciacion

Oriental: central /ˈpɛɫ/, /ˈpɛɫ/, balear /ˈpəɫ/, /ˈpəɫ/, /ˈpɛɫ/, /ˈpɛɫ/

Occidental: /ˈpɛɫ/, /ˈpɛɫ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pèl	pèls

pèl masculin

1. Pel