pala

Occitan

Etimologia

Del latin pala.

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈpalo̞/, /ˈpalo̞/

provençau /ˈpalə/, /ˈpalə/

França (Bearn) : escotar « pala »

Sillabas

pa | la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pala	palas
[ˈpalo]	[ˈpalos]

pala femenin

Un fum de palas d'òbras

Ròdas de palas d'una molina

Eliça d'un avion de quatre palas

Un pala del jòc de pelòta basca

1. Aisina de margue long acabada per una placa metallica incurvada per cavar.
2. (tecnica, idraulica) Pòst fixat a la circonferéncia d’una ròda idraulica sul qual puja l'aiga.
3. (tecnica, per analogia) Aleta d'un compressor o d'una turbina.
4. (Aeronautica) Alas viroladas que forman una eliça d'avion o ala del rotor d'un elicoptèr.
5. (pelòta basca) Mena de raqueta plena, de fusta.
   1. (pelòta basca, per extension) Lo jòc qu'òn fa amb la quita raqueta.

Derivats

• palada
• paladaire
• palaire
• palar
  • empalar
• palatge
• palavèrs
  • palaversar
• palejar
• palejaira / palejadera
• paleta
• palon
• tractopala

Sinonims

peruna ròda idraulica

• ala
• alet
• alibre

Locucions derivadas

• pala de cantonièr
• pala de carbon
• pala de fornièr
• pala de mortièr
• pala de tarta
• pala mecànica

Expressions e locucions

• aquò es de pan sus pala

Traduccions

pala d'òbras
alemand: Schaufel (de) masculin anglés: shovel (en) catalan: pala (ca) femenin chèc: lopata (cs) espanhòl: pala (es) femenin esperanto: fosilo (eo), ŝovelilo (eo) francés: pelle (fr) femenin	italian: pala (it) femenin neerlandés: schop (nl), schep (nl) ongrés: lapát (hu) polonés: łopata (pl) portugués: pá (pt) rus: лопата (ru) femenin

pala d'una ròda idraulica
alemand: Schaufel (de) anglés: blade (en) basc: catalan: àlep (ca), pala (ca)	espanhòl: álabe (es) francés: aube (fr) italian: paletta (it) portugués: pá (pt)

pala en aeronautica
alemand: Klinge (de) anglés: blade (en) basc: catalan: pala (ca)	espanhòl: pala (es) francés: pale (fr) italian: pala (it) portugués: pá (pt)

Forma de vèrb

pala

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de palar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de palar

Catalan

Etimologia

Del latin pala.

Prononciacion

oriental /ˈpaɫə/, /ˈpaɫə/, occidental /ˈpala/, /ˈpala/

Sillabas

pa | la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pala	pales

pala femenin

1. (dins totes los sens) pala ^(ca)
2. (anatomia) Paleta
3. (geomorfologia) Penjal d'una montanha
4. (joielariá) encastre
5. (capelariá) ussa
6. (bugadièira) batedor
7. (tennís de taula) raqueta
8. (blanquieriá) escarnador
9. (denticion) incisiva superiora

Espanhòl

Etimologia

Del latin pala.

Prononciacion

[?]

Sillabas

pa | la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pala	palas

pala femenin

1. (dins totes los sens) pala ^(ca)
2. (anatomia) Paleta
3. (bugadièira) batedor
4. (tennís de taula) raqueta
5. (blanquieriá) escarnador
6. (denticion) incisiva superiora
7. (nautisme) Pichona vela supletiva.

Francés

Etimologia

Del espanhòl pala.

Prononciacion

/pala/, /pala/

Sillabas

pa | la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pala	palas
[pala]

pala femenin

1. (pelòta basca) Mena de raqueta plena, de fusta.
   1. (pelòta basca, per extension) Lo jòc qu'òn fa amb la quita raqueta.

Portugués

Etimologia

Del latin pala.

Prononciacion

[?]

Sillabas

pa | la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pala	palas

pala femenin

1. (joielariá) encastre
2. (capelariá) ussa
3. (papeteria) rebat
4. (tennís de taula) raqueta
5. (figurat) enganh

Sard

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Nom comun

pala masculin

1. Espatla.

Nòta

Forma del sard comun.

Referéncias

• Dizionario italiano – sardo