performatiu

Occitan

Etimologia

Del anglés performative, la notion de performativitat foguèt desvolopada pel filosòf John Langshaw Austin dins las annadas 1960

Prononciacion

/peɾfuɾmaˈtiw/, /peɾfuɾmaˈtiw/, provençau /peʀfuʀmaˈtiw/, /peʀfuʀmaˈtiw/

Sillabas

per|for|ma|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	performatiu	performatius
	[peɾfuɾmaˈtiw]	[peɾfuɾmaˈtiws]
Femenin	performativa	performativas
	[peɾfuɾmaˈtiβo̞]	[peɾfuɾmaˈtiβo̞s]

performatiu

1. (linguistica) Que realiza l'acte descrich, en parlant d'un enonciat.
   • Los mots del cónsol: Vos declari units pel maridatge, son performatius que lo fach de los prononciar fa se realizar pels esposes los efectes juridics del mardatge

Derivats

• performativitat

Derivats

• realizatiu

Traduccions

alemand: performativ (de) anglés: performative (en) basc: catalan: performatiu (ca), realitzatiu (ca)

espanhòl: performativo (es)*, realizativo (es)* francés: performatif (fr) italian: performativo (it) portugués: performativo (pt)

Catalan

Etimologia

Del anglés performative, la notion de performativitat foguèt desvolopada pel filosòf John Langshaw Austin dins las annadas 1960

Prononciacion

oriental /pəɾfuɾməˈtiw/, /pəɾfuɾməˈtiw/, majorquin /pəɾfoɾməˈtiw/, /pəɾfoɾməˈtiw/

occidental : /peɾfoɾmaˈtiw/, /peɾfoɾmaˈtiw/

Sillabas

per|for|ma|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	performatiu	performatius
Femenin	performativa	performatives

performatiu

1. performatiu ^(oc)