permenar

Occitan

Etimologia

Del latin *prominare.

Prononciacion

/permeˈna/, /permeˈna/

Vèrb

(lemosin) permenar

1. Passejar.

2. Se permenar.

Derivats

• permenada

Traduccions

alemand: spazieren gehen (de) catalan: francés: promener (fr)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	permenar
Gerondiu	permenant
Participi passat
	singular			plural
masculin	permenat			permenats
femenin	permenada			permenadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	permene	permenas	permena	permenam	permenatz	permenan permenen
Imperfach	permenava	permenavas permenaves	permenava	permenavam permenavem	permenavatz permenavetz	permenavan permenaven
Preterit	permenei	permeneras permeneres	permenet	permeneram permenerem	permeneratz permeneretz	permeneren
Futur	permenarai	permenaras	permenará	permenarem	permenaretz	permenaran
Condicional	permenariá	permenarias	permenariá	permenariam	permenariatz	permenarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	permene	permenes	permene	permenem	permenetz	permenen
Imperfach	permenessa	permenessas	permenessa	permenessam permenessem	permenessatz	permenessan permenessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	permena !	—	permenam !	permenatz !	—
Negatiu	—	permenas pas !	—	permenam pas !	permenatz pas !	—
Nòtas