poce

Un poce uman

Occitan

Etimologia

Del latin pollex.

Prononciacion

/ˈpuse/, /ˈpuse/

Gasconha (Bearn) - Lengadocian : escotar « poce »

Sillabas

po | ce (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
poce	poces
[ˈpuse]	[ˈpuses]

poce masculin

1. (anatomia) Det de la man, mai gròs que los autres e que se pòt opausar a aquestes.

Variantas dialectalas

• poç (gascon)
• poge (vivaro-alpin)
• det gròs (lengadocian), (vivaro-alpin)
• dit gròs (gascon)
• dit pòç (gascon)

| valign="top" width="50%" style="padding: 4px 8px 12px; background-color: #FFF; color:#000; border: 1px dotted #AAA;" |

• dit poç (gascon)
• dit pogar (gascon)
• dit pegar (gascon)
• gròs det (auvernhat), (lemosin)

Traduccions

alemand: Daumen (de) masculin anglés: thumb (en) bulgar: палец (bg) catalan: polze (ca) masculin chèc: palec (cs) espanhòl: pulgar (es) esperanto: polekso (eo), dikfingro (eo) francés: pouce (fr) masculin galician dedo polgar (gl) grèc: αντίχειρας (el) huron: ɩaïonkara (huron)

islandés: þumall (is) italian: pollice (it) masculin ladin: poresc (lld) masculin, polesc (lld) masculin naut sorab: palc (hsb) masculin neerlandés: duim (nl) ongrés: hüvelykujj (hu) polonés: kciuk (pl) portugués: polegar (pt) suedés: tumme (sv) turc: başparmak (tr) ucraïnian: великий палець (uk) masculin