polemica

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian πολεμικός, polemikós « de guèrra, guerrièr », de πόλεμος «combat, guèrra».

Prononciacion

lengadocian, gascon /puleˈmiko̞/, /puleˈmiko̞/

provençau /puleˈmikə/, /puleˈmikə/

Nom comun

polemica femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
polemica	polemicas
[puleˈmiko̞]	[puleˈmiko̞s]

1. Controvèrsia per escrich sus un punt filosofic, politic, literari, artistic, etc.

Derivats

• polimicar

Traduccions

alemand: Polemik (de) anglés: polemic (en) basc: eztabai (eu) catalan: polèmica (ca)

espanhòl: polémica (es) francés: polémique (fr) italian: polemica (it) portugués: polémica (pt) (Portugal), polêmica (pt) (Brasil)

Forma d'adjectiu

polemica

1. femenin singular de polemic.

Forma de vèrb

polemica

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de polemicar.
2. segoˋda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de polemicar.

Italian

Etimologia

Del grèc ancian πολεμικός, polemikós « de guèrra, guerrièr », de πόλεμος «combat, guèrra».

Prononciacion

/poˈlɛmika/, /poˈlɛmika/

Nom comun

polemica femenin

Declinason
Singular	Plural
polemica	polemiche
[poˈlɛmika]	[poˈlɛmike]

1. polemica ^(oc)

Forma d'adjectiu

polemica

1. femenin singular de polemico.

Forma de vèrb

polemica

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de polemicare.
2. segoˋda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de polemicare.

Portugués

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

polemica

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de polemicar.
2. segoˋda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de polemicar.