polimèr

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian πολυμερής, polumerês « complèxe, que compòrta nombrosas partidas ».

Prononciacion

/puliˈmɛɾ/, /puliˈmɛɾ/, provençau /puliˈmɛʀ/, /puliˈmɛʀ/.

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	polimèr	polimèrs
	[puliˈmɛɾ]	[puliˈmɛɾs]
Femenin	polimèra	polimèras
	[puliˈmɛɾo̞]	[puliˈmɛɾo̞s]

polimèr

1. (quimia) Complèxe, comportant fòrca compausants.

Traduccions

alemand: polymerisch (de) anglés: polymeric (en) basc: catalan: polimèric (ca)

espanhòl: polimérico (es) francés: polimère (fr) italian: polimerico (it) portugués: polímero (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
polimèr	polimèrs
[puliˈmɛɾ]	[puliˈmɛɾs]

polimèr masculin

1. (biologia, quimia) Molecula constituida d'un grand nombre d'unitats estructuralas de basa, identicas o semblablas, ligadas lo long d'una cadena podent se desplegar de biais diferent dins l'espaci.

Traduccions

alemand: Polymer (de) anglés: polymer (en) basc: catalan: polímer (ca)

espanhòl: polímero (es) francés: polimère (fr) italian: polimero (it) portugués: polímero (pt)

Antonims

• oligomèr

Derivats

• polimeric
• polimerizar
• polimerizable
• polimerizacion