politic
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin politicus, eissit del grèc ancian πολιτικός, politikos, compausat de πολίτης (« ciutadan ») amb lo sufixe -ικός.
Prononciacion
/puliˈtik/
Sillabas
po|li|tic
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | politic | politics |
| [puliˈtik] | [puliˈtikɔ] | |
| Femenin | politica | politicas |
| [puliˈtikɔ] | [puliˈtikɔs] | |
politic
- Relatiu al tractament e discussion dels afars publics ligats al govèrn d’un Estat, o de las relacions mutualas de diferents Estats, la politica.
Derivats
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| politic | politics |
| [puli'tik] | [pli'tiks] |
politic masculin, (femenin: politica)
- Aqueste que s’ocupa dels afars publics, del govèrn dels Estats.
politic masculin
- (Al singular) Lo mond de la politica.
Sinonims
- plitician (provençau)
Derivats
Anglés
Etimologia
Del latin politicus, eissit del grèc ancian πολιτικός, politikos, compausat de πολίτης (« ciutadan ») amb lo sufixe -ικός.
Prononciacion
/ˈpɒlɪtɪk/
Sillabas
po|li|tic
Adjectiu
- Prudent e reservat