pollen

Veire tanben : pollèn

Occitan

Etimologia

Del latin pollen (« farina ») que fan tanben polenta.

Prononciacion

/pulˈẽⁿ/, /pulˈẽⁿ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pollen	pollens
[pulˈẽⁿ]

pollen masculin (provençau) (vivaroalpenc)

Pollen de tueis (detalh)

1. Particulas reproductrises masclas produchas per lei lòtjas de lei antèras de lei estaminas de lei flors, transmesas pel vent (de biais anemofil), o lei animaus (de biais zoofil): lei insèctes (de biais entomofil), lei aucèus (de biais ornitofil), lei ratapenadas, etc

Variantas dialectalas

• pollèn

Derivats

• pollinifèr
• pollinizacion
• pollinizar
• pollinizaire, pollinizator, pollinizador

Traduccions

alemand: Blütenstaub (de), Pollen (de) anglés: pollen (en) basc: lore-irin (eu), polen (eu), lore-hauts (eu) catalan: pol·len (ca)

espanhòl: polen (es) francés: pollen (fr) italian: polline (it) portugués: pólen (pt)

Vejatz tanben

• pollen sus Wikipèdia

Anglés

Etimologia

Del latin pollen (« farina ») que fan tanben polenta.

Prononciacion

general /ˈpɒlən/, /ˈpɒlən/

EUA /ˈpɑlən/, /ˈpɑlən/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pollen	pollens

pollen

1. pollen ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin pollen (« farina ») que fan tanben polenta.

Prononciacion

/pɔlɛn/, /pɔlɛn/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pollen	pollens
[pɔlɛn]

pollen

1. pollen ^(oc)