prèire

Un prèire catolic

Occitan

Etimologia

Del latin presbyter, manlevat al grèc ancian πρεσβύτερος, presbúteros « ancian ».

Prononciacion

/ˈpɾɛjɾe/, /ˈpɾɛjɾe/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « prèire »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	prèire	prèires
	[ˈpɾɛjɾe]	[ˈpɾɛjɾes]
Femenin	preiressa	preiressas
	[pɾɛjˈɾeso]	[pɾɛjˈɾesos]

prèire masculin (lengadocian) (provençau)

1. Persona que ten una fonccion sacrada dins una religion.

Derivats

• arquiprèire

Sinonims

• capelan

Variantas dialectalas

• prèste (gascon)
• preire
• pestre (naut lemosin)
• prestre (bas lemosin), (perigordin)

Traduccions

alemand: Priester (de) masculin anglés: priest (en) catalan: capellà (ca) masculin, sacerdot (ca) masculin

francés: prêtre (fr) masculin neo-aramèu assirian: qəşə (aii) masculin