recebre

Occitan

Etimologia

Del latin recipere.

Prononciacion

/reˈseβɾe/, /reˈseβɾe/

Lengadocian : escotar « recebre »

Vèrb

recebre

1. Acceptar quicòm qu'es mandat o porgit.

Derivats

• recebable
• recebedor
• recebeire
• recebement
• recebut

Variantas dialectalas

• reçaubre (lemosin)

Traduccions

alemand : erhalten (de), bekommen (de), empfangen (de) anglés : to receive (de) catalan : rebre (ca) espanhòl : recibir (es)

francés : recevoir (fr) italian : ricevere (it) sicilian : arricìviri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	recebre
Gerondiu	recebent
Participi passat
	singular			plural
masculin	recebut			recebuts
femenin	recebuda			recebudas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	recebi recebe	recebes	recep	recebèm	recebètz	recebon
Imperfach	recebiái	recebiás	recebiá	recebiam	recebiatz	recebián
Preterit	recebèri	recebères	recebèt	recebèrem	recebèretz	recebèron
Futur	recebrai	recebràs	recebrà	recebrem	recebretz	recebràn
Condicional	recebriái	recebriás	recebriá	recebriam	recebriatz	recebrián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	recépia	recépias	recépia	recepiam	recepiatz	recépian
Imperfach	recebèsse	recebèsses	recebèsse	recebèssem	recebèssetz	recebèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	recep !	—	recepiam !	recebètz !	—
Negatiu	—	recépias pas !	—	recepiam pas !	recepiatz pas !	—
Nòtas