sacrilègue

Occitan

Etimologia

Del latin sacrilegus « que pana d'objèctes sacrats ».

Prononciacion

gascon /sakɾiˈlɛɣe/, /sakɾiˈlɛɣe/, provençau /sakʀiˈlɛge/, /sakʀiˈlɛge/

França (Bearn) : escotar « sacrilègue »

Sillabas

sa|cri|lè|gue

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	sacrilègue	sacrilègues
	[sakɾiˈlɛɣe]	[sakɾiˈlɛɣes]
Femenin	sacrilèga	sacrilègas
	[sakɾiˈlɛɣo̞s]	[sakɾiˈlɛɣo̞s]

sacrilèg

1. Que realiza un sacrilègi.
2. Qu'a un rapòrt amb la profanacion, lo sacrilègi.

Variantas dialectalas

• sacrilèg (lengadocian)

Derivats

• sacrilègament

Parents

• sacrilègi

Traduccions

alemand: gotteslästerlich (de), sakrilegisch (de) anglés: sacrilegious (en) basc: catalan: sacríleg (ca)

espanhòl: sacrilego (es) francés: sacrilège (fr) italian: sacrilego (it) portugués: sacrilego (pt)