septentrion

Occitan

Etimologia

Los Romans nomenava la constellacion Granda Orsa que torneja al nòrd septem triones (« los set buòus de tira »).

Prononciacion

/setˌtentɾiˈu/, /setˌtentɾiˈu/, provençau /seˌtẽⁿtʀiˈũⁿ/, /seˌtẽⁿtʀiˈũⁿ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
septentrion	septentrions
[setˌtentɾiˈu]	[setˌtentɾiˈus]

septentrion masculin

1. (geografia) Nòrd, aquels dels pòls del mond qu'es situat près de las set estelas de la Granda Oursa.

Traduccions

alemand: Nord (de) anglés: north (en) basc: catalan: septentrió (ca)

espanhòl: septentrión (es) francés: septentrion (fr) italian: settentrione (it) portugués: setentrião (pt)

Francés

Etimologia

Los Romans nomenava la constellacion Granda Orsa que torneja al nòrd septem triones (« los set buòus de tira »).

Prononciacion

/sɛptɑ̃tʁijɔ̃/, /sɛptɑ̃tʁijɔ̃/

França (Normandia) : escotar « septentrion »

França (Vòges) : escotar « septentrion »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
septentrion	septentrions
[sɛptɑ̃tʁijɔ̃]

septentrion masculin

1. septentrion ^(oc)