sorra

Occitan

Etimologia

Del latin sabŭrra.

Prononciacion

/ˈsuro/, /ˈsuro/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sorra	sorras
[ˈsuro]	[ˈsuros]

sorra femenin

1. Fanga mòla mesclada de sabla.
2. Sabla.
3. Sacs de sabla utilizats coma lèst.

Derivats

• ensorrar
• sorrar

Traduccions

abenaqui de l'oèst: nagako (abe) inanimat alemand: Sand (de) masculin anglés: sand (en) catalan: sorra (ca) espanhòl: arena (es) femenin esperanto: sablo (eo) francés: sable (fr) masculin istriòt: sabion (ist) masculin, sabia (ist) femenin

italian: sabbia (it) femenin, rena (it) femenin neerlandés: zand (nl) ngan'gi: menyirr (nam) ongrés: homok (hu) polonés: piasek (pl) portugués: areia (pt) femenin romanés: nisip (ro) neutre turc: kum (tr)

Forma de vèrb

sorra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu sorrar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu sorrar

Catalan

Etimologia

Del latin sabŭrra.

Prononciacion

/ˈsorə/, /ˈsorə/ (oriental), /ˈsora/, /ˈsora/ (occidental)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sorra	sorres
[ˈsorə]	[ˈsorəs]

sorra femenin

1. sorra ^(oc)
2. (passat) Lèst
3. (ictiologia) Ton

Forma de vèrb

sorra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu sorrar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu sorrar