subit

Occitan

Etimologia

Del latin subitus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /syˈβit/, /syˈβit/

escotar « subit »

lengadocian, gascon /syˈbi/, /syˈbi/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	subit	subits
	[syˈβit]	[syˈβits]
Femenin	subita	subitas
	[syˈβito̞]	[syˈβito̞s]

subit

1. Que ven còp sec, tot d'un còp.

Derivats

• subitament
• subtamemt

Locucions derivadas

• mòrt subita

Sinonims

• subte / sobte / sobde
• subran
• còpsec, còp-sec
• sul còp
• sul pic, sulpic
• de pic
• de seguida
• de seguit
• de tira
• lèu-lèu
• tanlèu
• tot d'una
• tot d'un còp
• tot d'un temps
• tot un temps

Traduccions

alemand: plötzlich (de) anglés: sudden (en), abrupt (en) basc: catalan: sobtat (ca) espanhòl: súbito (es), repentino (es)

francés: subit (fr) italian: subitaneo (it) portugués: repentino (pt), súbito (pt)

Forma de vèrb

subit

1. Participi passat al masculin singular de subir.

Francés

Etimologia

Del latin subitus.

Prononciacion

/sybi/, /sybi/

França (Vendèa) : escotar « subit »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	subit	subits
	[sybi]	[sybi]
Femenin	subite	subites
	[sybit]	[sybit]

subit

1. subit ^(fr)

Forma de vèrb

subit

1. Participi passat al masculin singular de subir.