traccion

Veire tanben : tracción

Occitan

Etimologia

Del latin tractio, -ōnis.

Prononciacion

/tɾaˈtsju/, /tɾaˈtsju/

França (Bearn) : escotar « traccion »

Sillabas

trac | cion

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
traccion	traccions
[tɾaˈtsju]	[tɾaˈtsjus]

traccion femenin

1. Fòrça que tend a far bolegar quicòm cap al punt d'ont s'exercís.

Parents

• atraccion
• extraccion
• retraccion

Traduccions

alemand: Zugkraft (de) femenin, Traktion (de) femenin anglés: traction (en) bashquir: тартыу (ba)

catalan: tracció (ca) femenin espanhòl: tracción (es) femenin francés: traction (fr) femenin