uòlh
Occitan
Etimologia
Del latin ŏcŭlus.
Prononciacion
/jɔl/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| uòlh | uòlhs |
| [jɔl] | [jɔls] |
uòlh masculin
- Anat. Organs fotoreceptors situats subre la cara e que permeton la vista.
- Al travèrs, l'uòlh apegat a la pòst antica podiá veire una nuòch de folhum e d'ombra, d'arronzes e de redòrta e jos los aubres un carrairon que susava la frescor fins qu'a l'ànsia, lo silenci de l'aucelilha muda, la soletat d'un mond abandonat. (Max Roqueta, Font-de-Guisard dins Verd Paradís I).
- fig. Centre.