vèrm

Occitan

Etimologia

Del latin vĕrmis.

Prononciacion

/bɛɾ/, /bɛɾ/

França (Bearn) : escotar « vèrm »

Sillabas

vèrm (1)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
vèrm	vèrms
[bɛɾ]	[bɛɾs]

vèrm masculin

1. Animal invertebrat de còs cilindric.

Variantas dialectalas

• verme (lemosin)
• vèrme
• cuca

Traduccions

alemand: Wurm (de) masculin anglés: worm (en) bielorús: чарвяк (be) masculin catalan: cuc (ca) masculin chèc: červ (cs) espanhòl: gusano (es) masculin esperanto: vermo (eo) finlandés: mato (fi) francés: ver (fr) masculin italian: verme (it) masculin

neerlandés: worm (nl) ongrés: kukac (hu) polonés: robak (pl) portugués: verme (pt) romanés: vierme (ro) rus: червь (ru) masculin suedés: mask (sv) turc: kurt (tr) ucraïnian: хробак (uk) masculin, черв'як (uk) masculin