vanitós

Occitan

Etimologia

De vanitat amb lo sufix -ós.

Prononciacion

/baniˈtus/, /baniˈtus/

França (Bearn) : escotar « vanitós »

Sillabas

va | ni | tós (3)

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	vanitós	vanitoses
	[baniˈtus]	[baniˈtuzes]
Femenin	vanitosa	vanitosas
	[baniˈtuzo]	[baniˈtuzos]

vanitós masculin

1. Que ten fòrça vanitat.

Traduccions

alemand: eingebildet (de) anglés: vain (en)

catalan: vanitós (ca) francés: vaniteux (fr)