vanitat

Occitan

Etimologia

Del latin vanĭtas.

Prononciacion

lengadocian, gascon /baniˈtat/, /baniˈtat/

provençau /vaniˈta/, /vaniˈta/

França (Bearn) : escotar « vanitat »

Sillabas

va | ni | tat (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
vanitat	vanitats
[baniˈtat]	[baniˈtats]

vanitat femenin

1. Qualitat de çò van: futil
2. Manca d'utilitat, de consisténcia: inutilitat, inconsisténcia.
3. Desir de se far valer: fatuitat.
4. Fiertat excessiva.

Antonims

• modestia

Derivats

• vanitós

Traduccions

alemand: Einbildung (de), Nichtigkeit (de), Eitelkeit (de) anglés: vanity (en) basc: hutsalkeria (eu) catalan: vanitat (ca)

espanhòl: vanidad (es) francés: vanité (fr) italian: vanità (it) portugués: vanidade (pi)

Catalan

Etimologia

Del latin vanĭtas.

Prononciacion

Oriental: central /bəniˈtat/, /bəniˈtat/, balear /vəniˈtat/, /vəniˈtat/

Occidental: nord-occidental /baniˈtat/, /baniˈtat/, valencian /vaniˈtat/, /vaniˈtat/, /baniˈtat/, /baniˈtat/

Sillabas

va | ni | tat (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
vanitat	vanitats

vanitat femenin

1. vanitat ^(ca)