velhada
Occitan
Etimologia
De velhar amb lo sufix -ada.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /beˈʎaðo̞/
- naut lemosin, procençau /veˈjadə/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| velhada | velhadas |
| [beˈʎaðo̞] | [beˈʎaðo̞s] |
velhada masculin
- Vesprada qu'èra tradicionalament passada entre vesins.
- Per aquesta velhada alucam un bèl fuòc, fuòc de fèsta, de las flamas gigantas a desfisar los astres, a far pallir la nuèch, enfachinar los òmes. «Nomadas», (Anne Regord)
- Fach de velhar un mòrt.
- Le Goff era enquera partit sab' -pas-ente, e Darnaudguilhem se trobet tot sole per la velhada funebra. «Vautres que m'avètz tuada», (Joan Ganhaire)
Variantas dialectalas
Mots aparentats
Locucions derivadas
Sinonims
- nueitejada (gascon)
- cauhada (gascon)
- desserada (gascon)
- neitejada (gascon)
Traduccions
Forma de vèrb
velhada
- participi passat al femenin singular de velhar