fèrre

Occitan

Etimologia

Del latin fĕrrum.

Prononciacion

['fɛrre]

Sillabas

fèr | re (2)

Nom comun

fèrre masculin

1. Quim. Element quimic metallic de simbòl Fe e de numèro atomic 26.
2. Metal emplegat dins la construccion.

Variantas dialectalas

• fèr
• hèr

Derivats

ferrada ferralha ferramenta ferrar ferrat

ferrejar ferric -a ferrolh ferrós, -osa ferruginós, -osa

Reviradas

albanés: alemand: Eisen (de) neutre anglés: iron (en) afrikaans: yster (af) amara: arabi: basc: burdina (eu) bielorus: breton: bulgar: желязо (bg) catalan: ferro (ca) cherokee: chinés: chèc: železo (cs) danés: jern (da) eslovac: železo (sk) eslovèn: železo (sl) ebrèu: espanhòl: hierro (es) esperanto: fero (eo) estonian: raud (et) finlandés: rauta (fi) francés: fer (fr) galèc: grèc:

grèc: σίδηρος (el) [1]; σίδερο (el) neutre [2] indonesian: besi (id) irlandés: italian: ferro (it) japonés: corean: leton: dzelzs (lv) lituanian: geležis (lt) Modèl:mrv1: neerlandés: ijzer (nl) norvegian: jern (no) ongrés: vas (hu) polonés: żelazo (pl) portugués: ferro (pt) romanés: fier (ro) rus: железо (ru), феррум (ru) Modèl:swv1: järn (sw) suedés: chuma (sv) tai: ucraïnian: залізо (uk) ordó: valon: galés: