far

Occitan

Etimologia

Del latin facĕre .

Prononciacion

['fa]

Sillabas

far (1)

Vèrb

far

1. Realizar una accion.
2. Donar existéncia a quicòm.
3. Fabricar.

Expressions e locucions

• far de: Imitar.
• se far enrè: Recular.
• de bon far/de mal far: Aisit de far/ malaisit de far.

Variantas dialectalas

• faire
• har (gascon)

Reviradas

afrikaans: alemand: tun (de), machen (de) anglés: to do (en), to make (en) basc: egin (eu) breton: catalan: fer (ca) chèc: dělat (cs) ipf./ udělat (cs) pf. corean: 하다 (ko) espanhòl: hacer (es) esperanto: finlandés: francés: faire (fr)

gaelic escocés: italian: fare (it) lituanian: neerlandés: norvegian: ongrés: polonés: portugués: fazer (pt) romanés: a face (ro) sicilian: fari (scn), fàciri (it) suedés: göra (sv) turc: ucraïnian:

Conjugason

• Lengadocian

Formas impersonalas
Infinitiu		far
Gerondiu		fasent
Participi passat		fait -a/ fach -a
Formas personalas
nombre		singular			plural
persona		primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
Indicatiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		fau	fas	fa o fai	fasèm	fasètz	fan
Imperfait		fasiái	fasiás	fasiá	fasiam	fasiatz	fasián
Preterit		faguèri	faguères	faguèt	faguèrem	faguèretz	faguèron
Futur		farai	faràs	farà	farem	faretz	faràn
Condicional		fariái	fariás	fariá	fariam	fariatz	farián
Subjonctiu		ieu	tu	el / ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles / elas
Present		faga	fagas	faga	fagam	fagatz	fagan
imperfait		faguèssi	faguèsses	faguès/èsse	faguèssem	faguèssetz	faguèsson
Imperatiu		-	tu	-	nosautres nosautras	vosautres vosautras	-
Present			fai		fagam	fasètz