man

Occitan

Etimologia

Del latin manus.

Prononciacion

['ma]

Sillabas

man (1)

Nom comun

man femenin (plural: mans)

1. Anat. Partida del còs dels umans e de qualques mamifèrs situada al cap del braç que permet d'agantar los objèctes o de s'arrapar.

   Manuèla d'un vam foguèt sus el, sarrant de las doas mans la tèsta joveneta e, sens un mot, de son sicap, sos pòts brosents de fèbre quichèron aquela boca que veniá de parlar. (Leon Còrdas, Sèt pans)

2. fig. Direccion, costat.

   Espièt de tota man se i aviá pas quauqu'un (Max Roqueta, trach de "Lo Cromir" dins Lo grand teatre de Dieu)

Derivats

manada manaira manejar maneta manipulacion

manipular manual manualament manufacturar manutencion

Reviradas

afrikaans: hand (af) alemand: Hand (de) anglés: hand (en) basc: esku (eu) breton: dorn (br) catalan: mà (ca) femenin chèc: ruka (cs) danés: hånd (da) ebrèu: יד (he) femenin eslovac: ruka (sk) eslovèn: roka (sl) espanhòl: mano (es) femenin esperanto: mano (eo) finlandés: francés: main (fr)

irlandés: gaelic escocés: islandés: italian: mano (it) leton: lituanian: neerlandés: hand (nl) norvegian: ongrés: kéz (hu) polonés: dłoń (pl) portugués: mão (pt) romanés: mână (ro) rus: рука (ru) femenin suedés: hand (sv) turc: el (tr) ucraïnian: рука (uk) femenin

Neerlandés

Nom comun

man masculin

1. òme