absurditat

Occitan

Etimologia

Del latin absurditas, de absurdus (« discordant »).

Prononciacion

lengadocian /apsyɾðiˈtat/, /apsyɾðiˈtat/, /abˈsyɾðiˈtat/, /abˈsyɾðiˈtat/

gascon /abˈsyɾðiˈtat/, /abˈsyɾðiˈtat/

provençau /abˈsyʀdita/, /abˈsyʀdita/

França (Bearn) : escotar « absurditat »

Sillabas

ab|sur|di|tat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
absurditat	absurditats
[apsyɾðiˈtat]	[apsyɾðiˈtats]

absurditat femenin

Aquel ostal capvirat es una absurditat.

1. Caractèr de çò qu'es absurd.
   • Las punicions serián pas de punicions, sens una tòca d’absurditat, ò Sisife ! «Dels camins bartassièrs», (Marcèu Esquieu)
2. Aquela causa qu'es absurda.

Sinonims

• absurd / absurde
• incoeréncia
• nonsen

Parents

• absurdament

Traduccions

alemand: Absurdität (de) femenin anglés: absurdity (en) basc: zentzugabe (eu) catalan: absurditat (ca) femenin

espanhòl: absurdidad (es) femenin francés: absurdité (fr) femenin italian: assurdità (it) femenin portugués: absurdeza (pt) femenin, absurdidade (pt) femenin

Catalan

Etimologia

Del latin absurditas, de absurdus (« discordant »).

Prononciacion

Balearic /əpˈsuɾdiˈtat/, /əpˈsuɾdiˈtat/

Central /əpˈsurdiˈtat/, /əpˈsurdiˈtat/

Valencian /apˈsuɾdiˈtat/, /apˈsuɾdiˈtat/

Espanha (Barcelona) : escotar « absurditat »

Sillabas

ab|sur|di|tat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
absurditat	absurditats

absurditat femenin

1. absurditat ^(oc)