afeblir

Occitan

Etimologia

De feble amb lo prefix a- e lo sufix causatiu -ir.

Prononciacion

/afeˈbbli/, /afeˈbbli/

Vèrb

afeblir vb. transit.

1. Far venir feble.

s'afeblir vb. pronom.

1. Venir feble.

Sinonims

• aflaquir

Traduccions

alemand: schwächen (de) anglés: to weaken (en) catalan: afeblir (ca) espanhòl: debilitar (es)

francés: affaiblir (fr) italian: indebolire (it) sicilian: addibbuliri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	afeblir
Gerondiu	afeblissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	afeblit			afeblits
femenin	afeblida			afeblidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	afeblissi	afeblisses	afeblís	afeblissèm	afeblissètz	afeblisson
Imperfach	afeblissiái	afeblissiás	afeblissiá	afeblissiam	afeblissiatz	afeblissián
Preterit	afebliguèri	afebliguères	afebliguèt	afebliguèrem	afebliguèretz	afebliguèron
Futur	afeblirai	afebliràs	afeblirà	afeblirem	afebliretz	afebliràn
Condicional	afebliriái	afebliriás	afebliriá	afebliriam	afebliriatz	afeblirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	afeblisca	afebliscas	afeblisca	afebliscam	afebliscatz	afebliscan
Imperfach	afebliguèsse	afebliguèsses	afebliguèsse	afebliguèssem	afebliguèssetz	afebliguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	afeblís !	—	afebliscam !	afeblissetz !	—
Negatiu	—	afebliscas pas !	—	afebliscam pas !	afebliscatz pas !	—