albre

Occitan

Un albre

Etimologia

Del latin arbor, format sul latin ancian arbos.

Prononciacion

[?]

Sillabas

al | bre

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
albre	albres
[ˈalbre]	[ˈalbres]

albre masculin (vivaroaupenc)

1. Vegetal lenhós amb un tronc enauçat subremontat del fulham.

Variantas dialectalas

• àrbol (vivaroaupenc de Piemont)
• aubre (provençal), (lemosin)
• arbre (lengadocian)
• arbe (gascon)

Traduccions

alemand: Baum (de) masculin anglés: tree (en) azèri: ağac (az) catalan: arbre (ca) masculin espanhòl: árbol (es) masculin francés: arbre (fr) masculin francoprovençau/arpitan: âbro (frp)

italian: albero (it) masculin naut sorab: štom (hsb) masculin rus: дерево (ru) sicilian: àrbulu (scn) masculin eslovèn: drevo (sl) turc: ağaç (tr)