alquimia

Occitan

Etimologia

Del latin medieval alchemia eissit de l’arabi كِيمِيَاءُ, (al)kîmiyâʾ (« (la) quimia, art de far d'aur, art de purificar son còr »), venent del grèc ancian χυμεία, khumeía (« art de far fondre los metals »).

Prononciacion

/alki'miɔ/, /alki'miɔ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
alquimia	alquimias
[alki'miɔ]	[alki'miɔs]

alquimia femenin

1. Sciéncia oculta e quimerica que consistiá subretot a cercar un remèdi universal e d’un mejan capable de far la transmutacion dels metals (en aur).

Derivats

• alquimista

Parents

• quimia

Traduccions

afrikaans: alemand: Alchemie (de) Alchimie (de) anglés: alchemy (en) arabi: كيمياء (ar) breton: bulgar: алхимия (bu) catalan: alquímia (ca) corean: 연금술 (ko) chèc: danés: kemi (da) espanhòl: alquimia (es) esperanto: francés: alchimie (fr)

indi: grèc: αλχημεία (el) naut sorab: italian: alchimia (it) neerlandés: alchemie (nl) alchimie (nl) ongrés: polonés: portugués: alquímica (pt) romanés: chimie (ro) rus: алхимия (ru) sicilian: suedés: ucraïnian:

Espanhòl

Etimologia

Del latin medieval alchemia eissit de l’arabi كِيمِيَاءُ, (al)kîmiyâʾ (« (la) quimia, art de far d'aur, art de purificar son còr »), venent del grèc ancian χυμεία, khumeía (« art de far fondre los metals »).

Prononciacion

/al.ˈki.mja/, /al.ˈki.mja/

Veneçuèla : escotar « alquimia » Espanha : escotar « alquimia »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
alquimia	alquimias
[al.ˈki.mja]	[al.ˈki.mjas]

alquimia femenin

1. Sciéncia oculta e quimerica que consistiá subretot a cercar un remèdi universal e d’un mejan capable de far la transmutacion dels metals (en aur).
2. Transformacion meravelhosa e incresibla.
3. (passat d'usatge) laton