anchòia

Una boita d'anchòias

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *apiuva, del latin aphyē, manlevat al grèc ancian ἀφύη (aphúē).

Prononciacion

/anˈt͡ʃɔjo/, /anˈt͡ʃɔjo/

França (Bearn) : escotar « anchòia » França (Bearn) - Lengadocian : escotar « anchòia »

Sillabas

an | chòia (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
anchòia	anchòias
[anˈt͡ʃɔjo]	[anˈt͡ʃɔjos]

anchòia femenin

1. Peis de l'ordre dels clupeïformes, de la familha dels engraulids (Engraulis encrasicholus).

Derivats

• anchoiada

Traduccions

alemand: Sardelle (de) femenin anglés: anchovy (en) asturian: bocarte (ast) masculin, hombrín (ast) masculin, anchoa (ast) femenin, llanzón (ast) masculin catalan: seitó (ca) masculin, anxova (ca) femenin chèc: ančovička (cs) femenin espanhòl: anchoa (es) femenin francés: anchois (fr) masculin italian: acciuga (it) femenin, alice (it) femenin

neerlandés: ansjovis (nl) polonés: sardela (pl) femenin portugués: anchova (pt) femenin romanés: anşoa (ro) sard: antzua (sc) femenin sicilian: anciova (scn) femenin