assopliment

Occitan

Etimologia

De assoplir.

Prononciacion

/asupliˈmen/, /asupliˈmen/, provençau /asupliˈmẽⁿ/, /asupliˈmẽⁿ/

Sillabas

as|so|pli|ment

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
assopliment	assopliments
[asupliˈmen]	[asupliˈmens]

assopliment masculin

1. Accion d’assoplir, de s’assoplir.
2. (espòrt) Ensemble d'exercicis que fa lo còrs còrs mai sople.
3. (figurat) Baissa de la rigor abituala, son amendriment.

Traduccions

alemand: Entspannung (de) anglés: relaxation (en) basc: catalan: relaxació (ca)

espanhòl: relajación (es) francés: assouplissement (fr) italian: rilassamento (it) portugués: relaxamento (pt)