ausar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar ausare.

Prononciacion

/awˈza/, /awˈza/

Sillabas

au | sar (2)

Vèrb

ausar

1. Aver l'audàcia de far quicòm.

Derivats

• ausard

Variantas dialectalas

• gausar
• gosar (gascon)

Traduccions

alemand: wagen (de) anglés: to dare (en) catalan: gosar (ca)

espanhòl: atreverse (es), osar (es) (lit.) francés: oser (fr) italian: osare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	ausar
Gerondiu	ausant
Participi passat
	singular			plural
masculin	ausat			ausats
femenin	ausada			ausadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ausi ause	ausas	ausa	ausam	ausatz	ausan
Imperfach	ausavi	ausavas	ausava	ausàvem	ausàvetz	ausavan
Preterit	ausèri	ausères	ausèt	ausèrem	ausèretz	ausèron
Futur	ausarai	ausaràs	ausarà	ausarem	ausaretz	ausaràn
Condicional	ausariái	ausariás	ausariá	ausariam	ausariatz	ausarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ause	auses	ause	ausem	ausetz	ausen
Imperfach	ausèssi	ausèsses	ausès ausèsse	ausèssem	ausèssetz	ausèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	ausa !	—	ausem !	ausatz !	—
Negatiu	—	auses pas !	—	ausem pas !	ausetz pas !	—
Nòtas