Vejatz lo contengut

ausar

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar ausare.

Prononciacion

/awˈza/

Sillabas

au | sar (2)

Vèrb

ausar

  1. Aver l'audàcia de far quicòm.

Derivats

Variantas dialectalas

Traduccions

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu ausar
Gerondiu ausant
Participi passat
singular plural
masculin ausat ausats
femenin ausada ausadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present ausi
ause[N 1]
ausas ausa ausam ausatz ausan
Imperfach ausavi ausavas ausava ausàvem ausàvetz ausavan
Preterit ausèri ausères ausèt ausèrem ausèretz ausèron
Futur ausarai ausaràs ausarà ausarem ausaretz ausaràn
Condicional ausariái ausariás ausariá ausariam ausariatz ausarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present ause auses ause ausem ausetz ausen
Imperfach ausèssi ausèsses ausès
ausèsse
ausèssem ausèssetz ausèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu ausa ! ausem ! ausatz !
Negatiu auses pas ! ausem pas ! ausetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)