aventurièr

Occitan

Etimologia

De aventura amb lo sufix -ièr.

Prononciacion

/aβentyˈɾjɛ/, /aβentyˈɾjɛ/

Sillabas

a | ven | tu | rièr (4)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	aventurièr	aventurièrs
	[aβentyˈɾjɛ]	[aβentyˈɾjɛs]
Femenin	aventurièra	aventurièras
	[aβentyˈɾjɛɾo]	[aβentyˈɾjɛɾos]

aventurièr masculin

1. Persona que l'agrada l'aventura, la risca, las situacions asardosas.

Parents

• aventura
• aventurós

Variantas dialectalas

• aventurèr (gascon)
• aventurier (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Abenteuerer (de) masculin anglés: adventurer (en) basc: abenturazale (eu)

catalan: aventurer (ca) masculin francés: aventurier (fr) masculin