bijectiu

Occitan

Etimologia

De bijeccion.

Prononciacion

lengadocian /bid͡ʒetˈtiw/, /bid͡ʒetˈtiw/

gascon /biʒekˈtiw/, /biʒekˈtiw/

provençau /bid͡ʒekˈtiw/, /bid͡ʒekˈtiw/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	bijectiu	bijectius
	[bid͡ʒetˈtiw]	[bid͡ʒetˈtiws]
Femenin	bijectiva	bijectivas
	[bid͡ʒetˈtiβo̞]	[bid͡ʒetˈtiβo̞s]

bijectiu

Graf d'una foncion non injectiva e non subrejectiva (roge) e d'una foncion bijectiva (verd)

1. (matematicas) Se ditz d’una aplicacion qu'es subrejectiva e injectiva, es a dire qu'associa per tot element d’un ensemble un element unic d’un autre ensemble e recipròcament.

Parents

• bijeccion

Sinonims

• biunivòc

Sinonims

matematicas

• injectiu
• subrejectiu

Traduccions

alemand: bijektiv (de) anglés: one-to-one (en), bijective (en) basc: catalan: bijectiu (ca)

espanhòl: biyectivo (es) francés: bijection (fr) italian: biiettivo (it) portugués: bijectivo (pt)

Catalan

Etimologia

De bijecció.

Prononciacion

[?]

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	bijectiu	bijectius
Femenin	bijectiva	bijectives

bijectiu

1. (matematicas) bijectiu ^(oc)