braconatge

Occitan

Etimologia

De braconar

Prononciacion

lengadocian /bɾakuˈnat͡ʃe/, /bɾakuˈnat͡ʃe/

gascon /bɾakuˈnatd͡ʒe/, /bɾakuˈnatd͡ʒe/

provencau /bʀakuˈnad͡ʒe/, /bʀakuˈnad͡ʒe/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
braconatge	braconatges
[bɾakuˈnat͡ʃe]	[bɾakuˈnat͡ʃes]

braconatge masculin

1. Accion de braconar
2. Crime que consistís a caçar o pescar d'animals sens permission.

Parents

• braconaire
• braconar
• braconat

Traduccions

alemand: Wilderei (de), Wildern (de) anglés: poaching (en) basc: catalan: caça furtiva (ca), pesca furtiva (ca)

espanhòl: furtivismo (es), caza furtiva (es), pesca furtiva (es) francés: braconnage (fr) italian: bracconaggio (it) portugués: caça furtiva (pt), pesca furtiva (pt)