cèu de la boca

Occitan

Etimologia

Compausat de cèu e de boca.

Prononciacion

/sɛw de la buˈkɔ/, /sɛw de la buˈkɔ/ (gascon) (provençau) /sɛw de la buˈkə/, /sɛw de la buˈkə/ (gascon)

Locucion nominala

(provençau) (gascon)

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
cèu de la boca	cèus de la boca
[sɛw de la buˈkɔ]	[sɛws de la buˈkɔ]

cèu de la boca femenin (gascon) (provençau)

1. Anat. Paladar, paret de la part superiora de la boca. en fòrma de vòlta, que separa la boca de las fòssas nasalas.

Sinonims

• cèl de la boca (lengadocian)
• cial de la gòrja (auvernhat)
• ciau de la gòrja (auvernhat)
• palet (lemosin)
• subercèu (gascon)
• vòuta de la bocha (lemosin)

Traduccions

alemand: Gaumen (de) masculin anglés: palate (en) arapaho: wonou'o (arp) bashquir: аңҡау (ba) basc: ahosabai (eu) bobongko: ngarar (bgb) catalan: paladar (ca) masculin espanhòl: paladar (es) masculin

francés: palais (fr) masculin grico: anarìsko (grico) inuktitut: ᕿᓚᒃ (iu) qilak (iu) italian: palato (it) masculin lak: xxини (lbe) portugués: paladar (pt) masculin sami del nòrd: guopmi (se) sard: paladu (sc) masculin

Referéncias

• Dicod'Òc, multidiccionari occitan disponible au https://www.locongres.org