còrn

Occitan

Etimologia

Del latin cornū.

Prononciacion

/kɔɾn/, /kɔɾn/

França (Bearn) : escotar « còrn »

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
còrn	còrns
[kɔɾn]	[kɔɾn]

còrn masculin

Un còrn adobada en instrument de musica

Un còrn de caça

1. (gascon) Extremitat ponchuda, cava e dura que se tròba suu cap de daubuns animaus, e constituïda de queratina e d'autras proteïnas.
2. (gascon) (lengadocian) (provençau) (Musica) Nom generic de diferents instruments de vent, a l´origina un còrn d'animal que sonavan los pastres, soldats, o caçaires.
   • Dis l'Emperaire. -Es lo còrn de Roland !

   Roland batalha, e son perilh es grand !

   «Lo Romancero Occitan» (Prosper Estieu)

3. (lengadocian) (gascon) Espaci pichon: canton.
   • A trucas de't cercar, que t'anèi des-hernir, mei mort que viu, en un còrn d'espitau, abandonat deu çurgent e apariat entà la hòssa. «Ua vengença» (Lan Victòr Lalana)

Sinonims

• bana (provençau, lengadocian)
• còrna (lengadocian)

Derivats

• cornet
• corneta

L'extremitat ponchuda de l'animal

afrikaans: horing (af) alemand: Horn (de) neutre anglés: horn (en) bulgar: рог (bg) masculin catalan: banya (ca) chèc: roh (cs) masculin espanhòl: cuerno (es) masculin esperanto: korno (eo) francés: corne (fr) francoprovençau/arpitan: bana (frp) italian: corno (it) masculin neerlandés: hoorn (nl) masculin ongrés: szarv (hu) polonés: róg (pl) masculin portugués: corno (pt) masculin romanés: corn (ro) masculin sicilian: cornu (scn) masculin sotho: lenaka (st) sotho del nòrd: lenaka (nso) tswana: lonaka (tn) ucraïnian: ріг (uk) masculin

instrument de musica
alemand: Horn (de) anglés: horn (en) basc: catalan: banya (ca), corn (ca) espanhòl: cuerno (es) italian: corno (it) portugués: corno (pt)